<title_newspaper=”Trybuna Ludu”> 
<title_article=”Jedność ludu i partii”> 
<author_1=””>
<author_2=””> 
<language=”pl”> 
<style=”press”>
<year="1954">
<month="3">
<date=”1954-03-02”>
<period=”d”>
<status=”1_obieg”>
<support=”paper”>
Wiara i zaufanie mas ludowych — to podstawowe źródło życiodajnych sił partii. Zaufanie milionowych rzesz sprawia, że nasza partia jest dziś wielką siłą polityczną i moralną, powszechnie uznaną przodowniczką narodu. W historii naszej nigdy nie było partii politycznej, która cieszyłaby się takim autorytetem i miałaby tak szerokie poparcie w masach ludowych, jak nasza partia. 
Lecz ogólnoludowe poparcie i zaufanie nakłada ogromne obowiązki i wielką odpowiedzialność na każdego członka partii, na każde ogniwo partyjne. Obdarzając partię zaufaniem, masy równocześnie wiele od niej wymagają. 
Bezpartyjni ludzie pracy pragną widzieć w partii organizację złożoną z najlepszych spośród siebie i najściślej z nimi związaną. Tysiące przodujących ludzi spośród klasy robotniczej, pracującego chłopstwa i inteligencji właśnie w toku przygotowań do II Zjazdu partyjnego zwróciło się o przyjęcie w poczet kandydatów partii.
Bezpartyjni robotnicy i chłopi stawiają surowe wymagania wobec członków partii, słusznie żądając, aby świecili codziennie przykładem prawdziwie partyjnej postawy, szczerością i uczciwością, aby przodowali w każdej pracy. Bezpartyjni wraz z partią sprawiedliwie potępiają takich, którzy wśliznęli się do jej szeregów po to, aby za parawanem legitymacji partyjnej załatwiać swe prywatne, nieraz ciemne sprawki, urwać jak najwięcej dla siebie lub swoich kumotrów. Surowo piętnują takich, co hańbią miano członka partii dwulicowym, nieszczerym postępowaniem. Z pogardą patrzą na takiego, który publicznie obłudnie wygłasza partyjne zasady, a po cichu dopuszcza się w prywatnym życiu różnych świństw.
Partia pragnie, aby każdy towarzysz partyjny był na swoim stanowisku przywódcą bezpartyjnych, aby nie tylko w miejscu pracy, lecz również na ulicy i w kinie, w tramwaju i w domu świecił przykładem partyjnego, komunistycznego postępowania, aby nie godził się ze złem i niesprawiedliwością, nie uchylał się od walki z brakami i niedociągnięciami, aby demaskował wrogą plotkę i zbijał wrogie „argumenty”.
</support> 
</status> 
</period> 
</date> 
</month> 
</year> 
</style> 
</language> 
</author_2> 
</author_1> 
</title_article> 
</title_newspaper>
